برای يكی شدن اگه مرگ من بسه نفس منو بگير

ای تو هم سقف عزيز ای تو هم گريهء من گريه هم فاصله بود

گريهء آخر ما آخر بازي عشق ختم اين قائله بود

حدس گر گرفتنت در تنور هر نفس غم نه ، اما كم كه نيست

هم شب تازهء تو تركش پرتير عشق سنگ سنگر هم كه نيست

خوب ديروز و هنوز طرحی از من بر صليب روي تن پوشت بدوز

وقت عريانئ عشق با همين طرح حقير در حريق تن بسوز

پلك تو فاصلهء دست و كاغذ و غزل من و عاشقانه بود

رستن از پيلهء خواب ای كليد قفل شعر خواب شاعرانه بود

از ته چاه سكوت تا بلندای صدا يار ما بودی عزيز

در تمام طول راه با منه عاشق ترين هم صدا بودی عزيز

حدس رو گردون شدن از من و از راه ما باور بی ياوری

روز انكار نفس روز ميلاد تو بود مرگ اين خوش باوری

خوب ديروز و هنوز طرحی از من بر صليب روی تن پوشت بدوز

وقت عريانی عشق با همين طرح حقير در حريق تن بسوز

تو بگو غيبت دست غيبت هر چه نفس بين ما فاصله نيست

غيبت آخر تو كوچ مرغان صدا ختم اين قائله نيست

اگه حتی بين ما فاصله يك نفسه نفس منو بگير

برای یكی شدن اگه مرگ من بسه نفس منو بگير

نفس منو بگير